- rejestrowanie na podstawie dokumentacji operacji gospodarczych dotyczących zasobów materialnych . przebiegu procesów gospodarczych i osiąganych wyników
- rozliczanie osób odpowiedzialnych za majątek przedsiębiorstw
- kontrolę rozliczeń finansowych
- kontrolę zapasów składników majątkowych
- pomiar i rozliczenie zużycia zasobów gospodarczych
- prowadzenie rozrachunków finansowych z bankami, kontrahentami . budżetami itd
- dostarczenie informacji niezbędnych do planowania rozmiaru i struktury produkcji .ustalenia optymalnych cen . maksymalizacji zysku
- bieżące ujawnianie niegospodarności i rezerw gospodarczych ustalenie i rozliczenie wyniku finansowego
- ocenianie gospodarki przedsiębiorstwa z punktu widzenia potrzeb kredytowych , zabezpieczenia możliwości rozwojowych . pomnażania zaangażowanego kapitału
Rachunkowość pełni w praktyce gospodarczej bardzo ważne funkcje:
-informacyjną - polega na dostarczaniu informacji różnym podmiotom min. dyrekcji, kierownictwu komórek . organom zewnętrznym-bankom . urzędom skarbowym , władzom lokalnym , akcjonariuszom , urzędom statystycznym , społeczeństwu itp.
-kontrolną - związaną z ochrona i zabezpieczeniem mienia i jego racjonalnym wykorzystaniem
-analityczną - polega na interpretacji, przez dodatkowe czynności obrachunkowe i analityczne , danych liczbowych dostarczanych przez rachunkowość
Podstawowe zasady i pojęcia rachunkowości __(’Read the rest of this entry »’)
Aby działalność gospodarcza mogła przynieść zamierzone efekty konieczny jest właściwie zorganizowany i prawidłowo funkcjonujący system ewidencji gospodarczej . Istotna jest wiedza o :
- stanie i ruchu zaangażowanych w działalność gospodarczą środków
- przebiegu procesów gospodarczych
- osiąganych wynikach ekonomicznych Zadanie takie spełnia rachunkowość . Jest ona podstawowym systemem mikroekonomicznej ewidencji gospodarczej ( ewidencja mikroekonomiczna obejmuje majątek i działalność określonego podmiotu gospodarującego). Początki rachunkowości giną w najwcześniejszych latach naszej historii . Niewątpliwym jest, że musiała ona się rozwinąć w miejscach które były związane z wymianą towarową oraz wszelkiego rodzaju wytwórczością . Dowody tych faktów są często odkrywane przez współczesną archeologię (zapisy transakcji na glinianych tabliczkach dotyczące wielkości zobowiązań kupców czy ustalonych odsetek od pożyczek ). Za kolebkę nowożytnej rachunkowości uważa się jednak XIV -wieczne Włochy . Właśnie tam po raz pierwszy , w księgach handlowych kupców i bankierów , zastosowano metodę podwójnego zapisu w zamkniętym zespole kont .